Terug naar hoofdinhoud

Sarah 2002 - 2009

Ala Memoria di Philippo’s Bryonie 'Sarah'
24-08-2002
12-10-2009

In maart 2007 werd je door Elly Timmermans bij ons thuis gebracht. Je was ruim vier jaar oud en had reeds op een aantal adressen gewoond.
Je werd direct geaccepteerd door onze 4 katten en door Cara, onze Spaanse Galgo, ondanks het feit dat je anders rook dan onze kort daarvoor overleden Ieren. Een goede wasbeurt later wisten ze niet beter of je was een oude bekende. Autorijden vond je heerlijk, zeker als de rit richting het bos ging en je daar naar hartelust kon rennen. Dat leidde vrijwel altijd tot spelen met andere honden die we daar tegenkwamen (of met Cara, onze Galgo, die jarenlang de gangmaker was voor onze vorige Ieren). Maar bij Cara, toen al bijna 13 jaar oud, ging de leeftijd een rol spelen. Na een korte snelle sprint bleek je haar, wat vitaliteit betreft, de baas te zijn. Om jou een plezier te doen namen we vaak de Border Terriër van onze buren mee naar het bos. Dat was grote pret, de hele wandeling lang. Odie, zo heette de Terriër, liet je geen moment met rust. Rende onder de lage begroeiing door, waar je hem niet kon volgen, om dan weer vlak voor je neus op te duiken. Je had, samen met ons, een heerlijke tijd. We ontdekten plots een aantal mammatumoren, bij het verwijderen daarvan door onze dierenarts, eind vorig jaar, bleek er één kwaadaardig te zijn. Helaas werd er in april weer een uitzaaiing gevonden. Ondanks de toename, in omvang daarvan, was je, eind juli, nog vol levenslust. De tumor zat op het gevoel vrijwel los, met een redelijke kans deze grotendeels te kunnen verwijderen. Mogelijk een kans op uitstel van een maand of vier tot zes. Met antibiotica en pijnstilling na de operatie ging het naar omstandigheden goed. Je eetlust was prima, je hield nauwlettend de katten in de gaten, om snel als de weerlicht hun bakje voer leeg te eten als ze even niet opletten. Op 24 augustus werd je zeven jaar, een klavertje drie waardig, maar op 12 oktober gaf je het op. Voor het eerst at je slechts een paar happen uit je voerbak. Je moet pijn hebben gehad, dat zagen we aan je ogen en dat verdiende je niet. We waarschuwden de dierenarts en lieten je nog diezelfde morgen bij ons thuis inslapen. Vergeten zullen we je niet Sarah, daarvoor hebben we teveel van elkaar gehouden.

Wim en Annie Spaans