Naam: Caesar Oet Kepèl
Roepnaam: Kees
Geboren: 20 maart 2007
Door het enthousiasme van onze dochter Nelleke voor dit ras maakten wij rond 1982 voor het eerst kennis met de Ierse Wolfshond. Zij ving destijds een teef Ierse Wolfshond op die, omdat ze een te grote belangstelling had getoond voor de herten in haar woonomgeving, herplaatst moest worden. Dromend van een eigen kennel op het platteland kwam zij in contact met een IW-fokker in Roden. Hij wist dat in de naaste omgeving een boerderijtje te koop stond, precies wat Nelleke zocht. De fokker woonde, samen met zijn vriendin, een teef Bouvier, (als waakhond) en een aantal Ieren midden in een bosperceel. Nelleke kocht het boerderijtje en kreeg van die fokker een jonge teef IW, de moederhond van haar eerste nest.
De Bouvier was bij de IW fokker (zo bleek) gedekt door een reu Ierse Wolfshond en kreeg op 3-12-1978 een nest. Aaron, een kruising Bouvier/IW pup, werd door Nelleke geadopteerd. Zijn nestbroer, Iwan, was bij mensen geplaatst met een cattery. Dat gaf wat problemen, voor Iwan, want de kittens hadden bij de sul vrijwel alle haren van zijn neus gekrabbeld. Met een vrijwel kale neus werd hij bij zijn fokker teruggebracht. Helaas werd hij door zijn vroegere maatjes niet meer geaccepteerd, waarop Nelleke hem, op proef, bij haar in huis nam. Zonder probleem werd hij door haar honden (en katten) geaccepteerd. Destijds hadden wij een bastaardherdertje, een teefje, van circa 14 jaar oud. Ooit, 12 jaar eerder, sterk verwaarloosd door Nelleke uit handen van een dronken kerel gered. Of wij Iwan in huis wilden nemen was haar vraag aan ons. Toen wij hem, een maand later, met Asta lieten kennis maken hadden we al besloten dat Iwan met ons mee zou gaan, wel op voorwaarde dat Asta haar eerste plaats in huis zou behouden. Iwan schikte zich in de situatie en ondanks zijn minder prettige ervaringen met katten had hij met onze katten geen enkel probleem.
Brian, onze eerste raszuivere Ierse Wolfshond reu, was door Nelleke gefokt. Kort daarna kwam daar “Birgit” bij, zijn nestzus. Inmiddels zijn wij zo’n 34 jaar, 15 Ieren en een Spaanse Galgo verder. Kees hebben wij in oktober 2007 bij Wilma en Magiel, van kennel "Oet Kepèl"opgehaald, nadat onze laatste Ier en Cara, onze Galgo, waren overleden. Kees (Caesar op zijn stamboom) zal voor ons (gezien onze leeftijd) wel de laatste Ier zijn. In Raalte, waar wij nu wonen, is hij (als enige Ierse Wolfshond) inmiddels een bekende verschijning. De kinderen van de nabij gelegen scholen komen vaak aan de deur bellen met de vraag: “mogen wij Kees even komen aaien? “ Zijn grootste fan is Shiwa, een poes!
Wim en Annie Spaans
